ลาออก vs ถูกเลิกจ้าง: สิทธิเงินทดแทนว่างงานที่ต้องรู้

ไม่ว่าจะ ลาออก เองหรือถูก เลิกจ้าง ผู้ประกันตนมาตรา 33 มีสิทธิได้รับ “เงินทดแทนกรณีว่างงาน” จากประกันสังคม — แต่จำนวนเงินและจำนวนวันที่ได้ต่างกันมาก บทความนี้สรุปสิ่งที่ทั้งนายจ้างและลูกจ้างต้องรู้ ให้ใช้สิทธิได้เต็มที่และไม่พลาดกำหนดเวลา

1. เงื่อนไขการรับสิทธิ

• เป็นผู้ประกันตนที่ จ่ายเงินสมทบมาแล้วไม่น้อยกว่า 6 เดือน ภายในระยะเวลา 15 เดือนก่อนว่างงาน
• ต้องขึ้นทะเบียนผู้ว่างงานภายใน 30 วัน นับจากวันที่ลาออกหรือถูกเลิกจ้าง (ยิ่งขึ้นทะเบียนเร็ว ยิ่งได้รับสิทธิเร็ว)
• ต้องพร้อมทำงานและไม่ปฏิเสธการฝึกงานหรือตำแหน่งที่จัดหาให้อย่างไม่มีเหตุผล

2. ต้องทำอะไรบ้าง

• ขึ้นทะเบียนผู้ว่างงานออนไลน์ที่เว็บไซต์กรมการจัดหางาน empui.doe.go.th ภายใน 30 วัน
• รายงานตัวเดือนละ 1 ครั้ง ผ่านระบบ ว่ายังว่างงานหรือได้งานแล้ว (เมื่อได้งานถือว่าสิ้นสุดการรายงานตัว)

3. ตารางเปรียบเทียบ: ถูกเลิกจ้าง vs ลาออก

4. กรณีที่ “ไม่ได้” รับสิทธิเงินว่างงาน

ผู้ที่ถูกเลิกจ้างด้วยเหตุต่อไปนี้จะไม่มีสิทธิได้รับเงินทดแทน (สอดคล้องกับมาตรา 119 พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน):

• ทุจริตต่อหน้าที่ หรือกระทำผิดอาญาโดยเจตนาต่อนายจ้าง
• จงใจทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย
• ฝ่าฝืนข้อบังคับหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายในกรณีร้ายแรง
• ละทิ้งหน้าที่ 3 วันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควร
• ประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้นายจ้างเสียหายอย่างร้ายแรง
• ได้รับโทษจำคุกตามคำพิพากษา

นอกจากนี้ ผู้ที่มีสิทธิรับประโยชน์ทดแทนกรณีชราภาพแล้ว จะไม่เข้าเงื่อนไขรับเงินว่างงาน

บทความนี้จัดทำเพื่อให้ความรู้ทั่วไป อัตราและเงื่อนไขอาจเปลี่ยนแปลงตามประกาศของสำนักงานประกันสังคม กรุณาตรวจสอบข้อมูลล่าสุดก่อนใช้สิทธิ